Auteur: loesvanrosse

Sollicitatie

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

Er zaten drie mensen tegenover me. Ze keken me geïnteresseerd aan. Zij stelden de vragen, ik gaf antwoord. Zij zaten aan de ene kant van de tafel, ik aan de andere kant. Ze hadden een casusje zus, een situatietje zo en ze waren reuze benieuwd hoe ik dat allemaal aan zou pakken. Ik deed mijn uiterste best goed voor de dag te komen. Maakte mezelf misschien hier een daar een íetsje beter dan ik in het echt ben. Nouja, ik dikte hooguit wat aan. Want ik ben er eigenlijk helemaal niet goed in. Mezelf verkopen. De andere kant van de tafel was helemaal in het gesprek verdiept. Er werd naar me geknikt en gemompeld, er werd nog eens wat verder doorgevraagd. Er werd zelfs een grap gemaakt en gelachen. De andere kant van de tafel zag er reuze ontspannen uit. Ik daarentegen zat er strak gespannen bij. Ik keek naar de drie mannen. Ik was twee maanden zwanger.
Ik kreeg de baan eerst wel, maar toen toch ook weer niet. Want toen had ik verteld dat ik zwanger was. Twee maanden. En toen leek het ze toch niet zo heel erg handig, voor deze functie dan. Het was helemaal niet zo heel lang geleden.

Mindfulness & Eveline Brandt

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

Ik kom zoveel leuke vrouwen tegen. Talentvolle, bevlogen vrouwen. Wijze en enthousiast vrouwen. En allemaal – heel inspirerend vind ik dat – vol toewijding en heel authentiek bezig om zichzelf in/en hun product neer te zetten. Wat een aanbod is er in Leiden en omgeving! Daar moet ik wat mee, dacht ik bij mezelf. Daarom stel ik af & toe iemand aan je voor in mijn blog. Vandaag de allereerste: Eveline Brandt.

Wie ben je?
Eveline Brandt

Identiteitskenmerken?
Ik ben moeder met hart en ziel, journalist en tekstschrijver in hart en nieren, en mindfulness trainer vol overtuiging en toewijding.

Wat heb je in de aanbieding?
Mijn mindfulnesscursus in het centrum van Leiden, waar ik een training aanbied aan mensen die veel piekeren, die last hebben van stress of (hoog)gevoeligheid, of ‘gewoon’ van een (over)vol bestaan.

Per wanneer?
De eerstvolgende cursus start op 11 mei aanstaande en heeft nog een paar plaatsen. Zie www.evelinebrandt.nl

Waar?
In de sfeervolle zaal Le Petit Port, in de Herenstraat, hartje Leiden.

Mindufulness, wat is het precies?
Mindfulness is kort gezegd leven met (meer) aandacht. Aandacht voor jezelf, en aandacht voor het hier en nu. In plaats van almaar te tobben over de toekomst of te piekeren over het verleden, trainen we bij mindfulness onze geest om bij het NU, bij dít moment te blijven.

Wat heeft Mindfulness jou gebracht?
Te veel om op te noemen! Onder andere meer harmonie in mijn gezin, meer focus in mijn werk, meer rust en minder ‘moeten’. Ik kan veel beter voelen wat goed is voor mij, en dus betere keuzes maken. Ik durf nee te zeggen tegen minder aantrekkelijk werk, ook als het goed betaald is, en kan me daardoor richten op echt mooi werk, en op mijn gezin.

Waar wordt jij heel enthousiast van? Waar gaat je motortje van lopen?
Ik mediteer zelf graag, dat is ook nodig om mijn motor weer op te laden. En ik word heel enthousiast wanneer ik mijn cursisten mag laten kennismaken met meditatie als een van de mindfulness oefeningen, omdat ik kan zien hoeveel goeds dat vaak brengt.

Nogal onverwacht

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

 

Het gebeurde zomaar, nogal onverwacht. Precies op zo’n dag dat ik dacht alles onder controle te hebben: kinderen met rugzakjes om en jasjes aan keurig op tijd klaar voor vertrek, geld voor de schoonmaakhulp op tafel, kreuk- en vlekvrije outfit en bovenal, iedereen in een opperbest humeur. Ik stond op het punt om aan mijn werkdag te beginnen eigenlijk. Ik leverde de kinderen op het schoolplein bij hun klassen af. Ze stonden in rijen opgesteld die dag. Voor het schoolplein hadden we de bussen al zien staan. Het jaarlijkse schoolreisje naar de dierentuin! Kus, dag, veel plezier! Groeten aan de zebra’s! Ik zwaaide nog een keer en liep het schoolplein af. Daar stonden allemaal ouders op de stoep te wachten. Oja, leuk ik kon de bus ook nog wel even uitzwaaien. Ik stelde me tussen de vaders en moeders op. Kletste wat om me heen en keek op mijn horloge. Ha, daar kwamen ze. Schattig hand in hand, kwetterend en zwaaiend. Petjes op, drinkflesjes mee. Een wolk van blijheid zong om ze heen. De leraren dirigeerden de kinderen de bussen in. Door de half verduisterde ramen zag ik hoe mijn kinderen zich installeerden. Zitten, staan, tasje af, zitten, staan, omkijken, zwaaien, zitten, giechelen, even draaien aan de airco, zitten… En toen opeens startten de motoren. De gezichtjes in de bus joelden gespannen, de ouders op de stoep riepen en zwaaiden. Ik voelde de spanning stijgen in mijn buik. De eerste bus zette zich in beweging. Honderden handen gingen de lucht in, da-aaaaaaaag! Ik zwaaide en zwaaide tot de bussen de hoek om gingen. Tot deze bussen zo vol verwachting uit het zicht waren verdwenen. De tranen liepen over mijn wangen.