Categorie: Bad hairdays & Lightbulb moments

Want je zou het zomaar kunnen vergeten hier af & toe tijd voor te maken. Waarom zou je? Daar zijn wel duizenden redenen voor. Ik noem er een paar:

• omdat je vooral heel aardig voor jezelf moet zijn, vind ik
• om heel bewust te genieten van het moment
• om al je zintuigen even aan te zetten en te gebruiken
• om goed voor jezelf te zorgen
• omdat het leven soms eigenlijk heel eenvoudig is
• om jezelf even rust te gunnen
• omdat het gewoon heel fijn en lekker is
• om eens mild te zijn voor jezelf in plaats van streng
• om de dag te plukken en… ga zo maar door. Enjoy!

Foto: gemaakt in Joseph Pearce’s bar in Edinburgh

Een jaar geleden schreef ik een enquête uit om eens te onderzoeken hoe het nou echt zit met de combinatie werk & privé voor vrouwen. Een van de dingen die uit de enquête naar voren kwam, is dat Nederlandse vrouwen met baan en gezin liever niet het etiket ‘multitasker’ opgeplakt krijgen. Ze hebben helemaal niets met dat woord, zo bleek. Als je dit filmpje ziet, begrijp je dat meteen!

Profileren, jezelf in de etalage zetten en aan de wereld laten zien wat je in huis hebt, het is een thema waar het gros van mijn klanten mee worstelt. Zou het toeval zijn dat ik voornamelijk vrouwen coach? Welnee, natuurlijk niet. Vrouwen vinden het ontzettend lastig om zichzelf op de voorgrond te plaatsen, zijn geneigd (nurture of nature?) zich bescheiden op te stellen en de ander voor te laten gaan. Ze zijn doorgaans kleiner van stuk en hebben een hogere en zachtere stem dan mannen. En vrouwen hebben grote angst te boek staan als die haaibaai, kenau of bitch. Is mijn ervaring.

De afgelopen tijd heb ik me behoorlijk intensief op de sociale media gestort. Ik Twitter, blog en Facebook dat het een lieve lust is. Ook heb ik een LinkedIn account. Maar daar zat ik nog een beetje mee te worstelen. Lang geleden heb ik besloten Facebook voor mijn privé contacten te gebruik en LinkedIn echt als professionele netwerk in te zetten, zakelijk dus.

Onlangs constateerde ik tot mijn verassing dat juist Facebook me zakelijk veel oplevert. En daarmee schudde mijn social media aannames op hun grondvesten. Het verwarde me. Want Facebook is toch mijn privé feestje (Feestboek, dacht mijn moeder lang tijd). Nu blijken zakelijk en privé door elkaar te lopen. En eigenlijk is dat helemaal niet erg. Ik realiseerde me dat mijn doelgroep zich bij uitstek op Facebook bevindt. Ontdekking.

Op een workshop LinkedIn bracht ik dit te berde. “Facebook is echt een vrouwending”, werd mij verteld. Vermoeden bevestigd. Is LinkedIn meer een mannenmedium dan, rees dus de vraag? Dat valt te bezien. Vandaag las ik in dit artikel op  – jawel – LinkedIn allerlei interessante wetenswaardigheden over mijn vraag. Kennelijk is Facebook voor vrouwen veel laagdrempeliger en gaat het ze makkelijker af om wat gezellige chit chat en vakantiekiekjes in de sociale media te gooien dan dat ze zich in zakelijke omgeving etaleren en hun kwaliteiten en talenten aan de wereld laten zien. Lijkt me een mooi punt om mee aan de slag te gaan ladies!

Tropenjaren waren het. Ik droomde in die periode met grote regelmaat dat wel twintig jonge katjes mij belaagden en zich met hun nageltjes aan mijn hele lijf vastklampten. Ik vond dat ook in mijn diepe slaap ontzettend hinderlijk en probeerde ze steeds opnieuw van me af te schudden. Dat lukte wel, maar ze kwamen terug. Altijd maar weer…

Ik heb het over de periode dat mijn kinderen nog echt klein waren. Klein in de zin van niet kunnen lopen, zitten of zinnige dingen zeggen. Laat staan hun eigen broek dicht krijgen of even zelf een boterhammetje smeren. Klein in de zin van huilen zonder duidelijk aanwijsbare reden, bergen met vol gepoepte luiers, de speen als de ultieme life saver en je nieuwe beste vriend. Die om de een of andere reden altijd spoorloos verdween. Klein in de zin van blij zijn met vier uur onafgebroken slaap, een rap ontwikkeld nieuw zintuig voor naderend onheil zoals stopcontacten, tafelpunten, trappetjes en dergelijke, en – altijd verdacht; WAT zijn ze aan het uitspoken?! – té lange stiltes in huis.
Oftewel, klein in de zin van volledig afhankelijkheid, van jou. En het daarbij behorende gevoel voortdurend ‘aan’ te moeten staan, omdat er werkelijk ieder moment van de dag een beroep op je kan worden gedaan. Twenty-four-seven.

Natuurlijk, ik overdrijf. Mijn kinderen sliepen behoorlijk snel behoorlijk goed door. En ik heb ongelooflijk veel LOL beleefd aan al deze ellende. Ouders houden gewoon oeverloos veel van hun kinderen en kunnen daardoor vreselijk veel hebben. Maar tropenjaren, dat waren het wel. Pas bedacht ik me dat ik nooit meer over de katjes droom!

Trouwe lezers van dit blog weten dat ik altijd op zoek ben naar foto’s van openbare toiletten waar het icoontje van de baby-verschoonplek, bij de mannen staat in plaats van bij de vrouwen. Zulke openbare toiletten zijn een zeldzaamheid,  zoveel is duidelijk. De teller staat na 4 jaar speuren op 3. Neemt niet weg dat ik altijd vol enthousiasme blijf rondkijken bij ieder publiek toilet. Gister bezocht ik er nog een. Langs de A6 op weg naar Friesland. En daar trof ik iets heel verrassends aan. Op de parkeerplaats, nog vóór ik zelfs een toiletgebouw gespot had, waren meteen links tegenover de invalideparkeerplaatsen drie parkeerplaatsen voor – jawel – Women Only! Daar heb ik uiteraard onmiddellijk geparkeerd. Nou kun je denken, wáár is dat voor nodig (er flitsten even horrorbeelden van een verlate parkeerplaats midden in de nacht door mijn hoofd). En je kunt ook denken; invaliden en vrouwen, één pot nat. Maar dat dacht ik toevallig allemaal niet. Ik vond het eigenlijk wel feestelijk en vreselijk sympathiek. Vrouwvriendelijk ook. Ik heb zoiets nog nooit eerder gezien! Intrigerend.

Wat ook erg vrouwvriendelijk was, en commercieel bijzonder inventief lijkt me; er zat een ongelooflijk gezellige winkel bij dit tankstation annex wegrestaurant. Ja heus, gezellig. Je zou denken dat gezellig en een tankstation moeilijk samen gaan maar gister heb ik het tegendeel aanschouwd. Ik stapte hier een waanzinnige organic-home-living-feelg00d-natuurvoeding-kaarsjes-chocolatebar-smoothy winkel in.

Ik heb daar gewoon twintig minuten rondgelopen en een paar totaal overbodige maar o-zo-leuke spulletjes ingeslagen. Zo wil ik nog wel eens tanken!

For the record: de baby-verschoonplaats werd hier aan niemand toebedeeld! Niet aan de vrouw en niet aan de man.

Nooit gedacht dat ik adressen van tanksstations zou uitwisselen, maar vooruit, het is de moeite waard: Total tankstation en Hajé restaurant/winkel langs de A6 richting Herenveen, iets voorbij Almere