Tijd voor bezinning?

9200000002048583

Ik las onlangs over Bronnie Ware, schrijfster van het boek, The Top Five Regrets of the Dying. A Life by the Dearly Departing. Bronnie Ware werkte in de palliatieve zorg en kwam zo uitzonderlijk veel met stervende mensen in aanraking. Dat fascineert me. In coaching komt regelmatig de vraag naar voren ‘waar zal ik op mijn sterfbed op terugkijken?’ En dan noemen klanten eigenlijk altijd hun liefdes, hun kinderen, de mensen en dingen die hen dierbaar zijn. De omgeving waarin ze zich goed voelden. Zelden wordt er over werk gesproken. Opvallend toch? Het relativeert de boel nogal. Want het plaatst de dingen waar je je dagelijks enorm druk over maakt op je werk maar misschien ook wel thuis, in een heel ander perspectief. Spendeer je je energie eigenlijk wel aan het goede?

Bronnie Ware heeft veel met stervende mensen gesproken over de dingen waar ze spijt van hebben. Hieruit onstond The Top Vive Regrets of the Dying.

  • Op nummer 1: Ik wou dat ik de moed had gehad mijn eigen leven te leiden en niet het leven dat anderen mij probeerden op te leggen
  • Op nummer 2: Ik wou dat ik minder hard gewerkt had

Geen lichte kost, maar wel heel interessant. Wellicht een mooie vraag om eens over te mijmeren. Wil je weten wat er op nummer 3, 4, en 5 staat, google dan even naar Bronnie Ware of koop haar boek.

met dank aan de vertaling van de Coachingskalender 2013 @uitgeverij Boom Nelissen/M. Lingsma & A. Boers

Ontdek je sterke punten

 imagesCA5KRH4I

Ik ben eigenlijk totaal niet geinteresseerd in de dingen waar je níet goed in bent, zeg ik regelmatig tegen klanten. Je zogenaamde ‘leerpunten’, ‘verbeterpunten’, ‘valkuilen’, of hoe ze ook genoemd worden in functioneringsgesprekken en tijdens loopbaanpbegeleiding. Die laat je maar lekker thuis. Daar gaan we ons niet op focussen. Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat échte groei alleen te halen valt bij de kwaliteiten en activiteiten waar je energie van krijgt of passie bij voelt. Heel vaak zijn dat ook kwaliteiten of activiteiten waar je al goed in blijkt te zijn. Door deze kwaliteiten te stimuleren, te trainen en verder te ontwikkelen, zul je enorm kunnen groeien en uiteindelijk excelleren, zoals Marcus Buckingham dat mooi omschrijft. Op punten waar je toch al niet in uitblinkt, zal dat nooit gaan gebeuren. Echt niet! Zonde dus om je daar op te concerteren.

Ik werk graag met de methode van Marcus Buckingham & Donald O. Clifton, het ‘Now discover your strengths’ programma. Oprah Winfrey heeft Marcus Buckinham ook ontdekt. Ze ontving hem in haar programma . Op haar site vind je een video verslag van de workshop die Buckingham gaf, voor -jawel! – een groep vrouwen.

Oh-gut-daar-heb-je-haar-weer-blik

 

 

Ieder jaar aan het einde van de vakantie hoor ik moeders verzuchten, ‘tis goed dat de school weer gaat beginnen!’. Na zes weken anders-dan-anders is de vakantiekoek een beetje op. Soms wel meer dan een beetje. En dat is ook niet zo raar. Ik hoor vrijwel van iedereen dat het super leuk en fijn is om zoveel tijd met je kinderen door te brengen. Maar ook dat 24 uur per dag zo in ene, soms wel heel erg veel is! Na een weekje of wat op de camping of in het vakantiehuisje ontstaat dan plotseling een enorme behoefte om héél even alleen te zijn. Voor kinderen werkt het vast precies hetzelfde. In ieder geval wel bij die van mij. Zo ergens midden in de vakantie constateer ik de vermoeide oh-gut-daar-heb-je-haar-weer-blik bij één van mijn kinderen. (Onbegrijpelijk!)
Ik moet zeggen, ik ben nog steeds iedere ochtend zielsgelukkig als ik die twee snoeten goedemorgen wens. Maar persoonlijk vond ik het ook wel weer mooi dat ze vanochtend met hun rugtassen om het huis verlieten!