Laat je verassen. Altijd en overal zijn leuke, verassende dingen te vinden. Deze verassing kwam ik pas tegen, op een koude dag. Ik stond kou te kleumen op een troosteloos stadsspeeltuintje. Op pad me vier kinderen in een speeltuin. Ik verveelde me een beetje. En toen opeens dit gigantische hart voor mijn neus. Zo leuk! Waardoor ben jij onlangs verrast?

Er is al ZO veel geschreven over vrouwen & werk. In Nederland. Er zijn ZO verschrikkelijk veel meningen en standpunten. Mij kun je niet zo snel meer verassen. Dan weer worden ze weggezet als verwende prinsesjes die zonder enige tegenprestatie de staatskas hebben geplunderd met hun dure opleiding, dan weer als luiwammesen die het wel lekker vinden een beetje thuis aan de rosé te zitten op kosten van hun man. Kenmerkend voor deze discussie zijn twee dingen:

•  vrouwen komen er bekaaid vanaf; er lijkt weinig positiefs te melden over de werkende vrouw in Nederland. Ze wordt vooral van van alles beticht.
•  mannen en hun rol in de unit ‘gezin’ ontbreken structureel in de discussie.

En toch werd ik vandaag verrast. Door – jawel – opnieuw een stuk over de Nederlandse dames-deeltijdkampioenen. Als ik er zo eens even over nadenk vind ik het het beste opiniestuk dat ik in tijden heb gelezen. Niet alleen is het een gebalanceerd stuk met een kop en een staart, maar het is vooral de toon die me aanspreekt; nergens bitter, zuur of aanvallend (nou ja, op een geestige sneer naar MKB-Nederland na, maar ook die wordt verpakt in een quote van dhr. Asher). Ik vind het een positief verhaal met een duidelijke oplossing. Een pleidooi. Om het vaderschapsverlof for daddy only zo spoedig mogelijk in Nederland in te laten voeren. Het stuk wordt onderbouwd door allerhande overtuigende onderzoeken en rapporten en vat in feite de hele zich al jaren voortslepende discussie samen. Zonder ook maar ergens venijnig of beschuldigend te worden. Het is  vooral overtuigend en uiterst logisch. Waarom is dit niet al lang ingevoerd in Nederland?

 Goede vraag! Misschien omdat dit de eerste keer is dat een man zich zo fier uitspreekt over dit onderwerp? De discussie is voor mijn gevoel al ZO lang een (vaak venijnige) discussie tussen vrouwen en gericht op vrouwen. Nog niet zo heel lang geleden wees onze minister van OCW in Trouw met een beschuldigende vinger naar de Nederlandse deeltijdwerkende vrouw. Ik krijg meestal een naar gevoel van dit soort incidenten, en de oplaaiende discussie die erop volgt. Het gevoel dat we geen stap verder komen en dat vrouwen zich alleen maar slechter gaan voelen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Van dit stuk in De Correspondent krijg ik helemaal geen naar gevoel. Integendeel. Ik word hier blij van. Ja, laten we de zorgtaken vooral delen en zo spoedig mogelijk een fatsoenlijk vaderschapsverlof invoeren. Dank Rutger Bregman!

Foto Rob Philip; in 2015 verschijnt zijn boek “Nieuwe vaders” met afbeeldingen van vaders met hun  pasgeboren eerste kind.

Vandaag begon het gewone leven weer. Je bent heus niet de enige die het lastig vond hiermee geconfronteerd te worden. Om te schakelen van de feestdagenmodus, met de vrije dagen, de gezelligheid en de lichtjes naar het strakke werk- en/of schoolstramien op deze grauwe januaridag. Toch wil ik je ook graag op de voordelen van het winterse  ‘gewone leven’ wijzen, want heus die zijn er ook!

•  De terugkeer van tenminste 2 van de 3 R-en doet de meeste mensen buitengewoon goed; rust, regelmaat en reinheid zorgen voor focus, balans en structuur.
• de wintermaanden zijn bij uitstek geschikt voor wat bezinning of soul-searching: het zijn de maanden van de inkeer. Buiten is het koud, dus we begeven ons naar de haard, naar onze innerlijke haard; hoe houden we die brandende? Maak de balans op, schaaf bij daar waar nodig of wenselijk. Zorg dat je weer goed in je vel zit als straks de lente zich aandient, zodat je met gebalanceerde blik weer naar buiten zult treden!
• Nieuwe ronde, nieuwe kansen! Een nieuw jaar geeft je de mogelijkheid om met schone lei te beginnen. Doe dat vooral. Neem jezelf voor vanaf dit jaar écht alleen nog aandacht te schenken aan je talenten & kwaliteiten (in plaats van aan je zogenaamde groei/ontwikkelpunten; laat die maar lekker achter in 2013), want dáár valt immers je groei te behalen!

foto: alternative-heating.com

Aan het einde van het oude en het begin van het nieuwe jaar blik ik graag even terug. Ik vind het prettig een moment stil te staan en achterom te kijken, bij mezelf na te gaan wat er allemaal gebeurd is het afgelopen jaar. En daarna merk ik dat ik snel en vol verwachting vooruit kijk. Hoe zal 2014 er voor mij uit gaan zien? Natuurlijk heb je niet alles zelf in de hand, maar tóch! Afgelopen jaar was Jessica de Lannoy Leuke Leidse op mijn blog. Haar motto is me bijgebleven: “een droom is een doel met een deadline”.

Zo had ik het nog niet eerder bekeken, met deze pragmatische blik. Leuk! Dromen hebben we allemaal. Waarom niet één van die dromen eens bij de horens vatten, de doelstelling erachter uitwerken en er meteen ook maar een deadline aanplakken? Dat maakt zo’n droom ineens heel concreet en binnen bereik. Is nieuwjaarsdag niet het uitgelezen moment om een nieuwe droom-doel-deadline met jezelf af te spreken?! Ja toch? Voor mij wel.

Gelukkig nieuwjaar, may your dream(s) come true…