“Your light is seen, your heart is known, your soul is cherished by more people than you might imagine. If you knew how many others have been touched in wonderful ways by you, you would be astonished. If you knew how many people feel so much for you, you would be shocked. You are far more wonderful than you think you are. Rest with that. Rest easy with that. Breathe again. You are doing fine. More than fine. Better than fine. You’re doin’ great. So relax. And love yourself today.”
― Neale Donald Walsch
Categorie: Uncategorized
Zonder dat het je moeite kost
Ik gebruik de uitdrukking vaak in mijn werk, ‘samenvallen met jezelf’. Ik hoop dat iedereen dat gevoel (her)kent en in ieder geval een aantal keren in zijn of haar leven mag ervaren. Het gevoel dat alles goed is en klopt, dat je precies datgene aan het doen bent wat je graag wilt, en waar je zo goed in bent. Zonder dat het je moeite kost.
Pas gaf ik de workshop ‘Vitaliteit op de werkvloer – doorbreek vastgeroeste patronen’. In de aanloop ernaar toe heb ik me beziggehouden met de term vitaliteit. Wat is dat eigenlijk? Waar staat dat voor? Het woordenboek (of course!) gaf de mooiste omschrijving: Krachtig en energiek.
Die ochtend fietste ik met mijn laptop naar de workshoplocatie. Het regende heel licht, een kleine sprüdel noemen wij dat thuis. Alles zag er sappig en vers uit. Het was mei, de wereld vol van lentegroen. En ik? Ik voelde me krachtig en energiek en had het gevoel samen te vallen, met mezelf!
Blijf (bij) jezelf!
Onuitstaanbaar vond ik het. Al jaren loop ik 2 á 3 keer per week hard. Mijn rondjes variëren van 5 tot 11 km en ik beleef er van alles aan, vandaar dat ik het zo graag doe. Hardlopen is voor mij een soort up-tempo mediteren, lekker in de buitenlucht.
Af en toe schrijf ik me in voor een loop. En daar is dus wat mee. Ik vind het idee van een ‘loop’ (met een heleboel mensen tegelijk een bepaalde afstand afleggen) heel aansprekend. Alleen ik heb ontdekt dat ik echt altijd helemaal dood ga tijdens zo’n loop. Puffend en hijgend, tegen het kokhalzen aan heb ik mezelf meerdere malen over de finish gesleept. Iets wat ik in mijn eentje nooit heb. Dan heb ik het over 5 km, mijn kleinste rondje. Onuitstaanbaar! En ik vind er op die manier eigenlijk ook geen bal aan.
Ik weet wel hoe het komt. Ik laat me nogal makkelijk meeslepen in het moment; voor ik er erg in heb ga ik helemaal op in mijn omgeving. En als die omgeving zich hard hollend voortbeweegt dan ga ik daar vloeiend in mee. Geen enkel probleem. Totdat het harder gaat dan ik gewend ben te gaan. Dan gaat het mis. Wanneer ik alleen mijn kilometers afleg, doe ik dat in mijn eigen tempo, teruggetrokken in mijn eigen cocon. Niets aan de hand.
Dussss…ik had me voorgenomen het nog één keer te proberen. Ik schreef me in voor een 5 km loop. Vlak van te voren schoot me te binnen dat ik het écht, heus alleen voor mezelf deed en dat ik het op mijn dooie akkertje kon doen, als dat zo uitkwam.
En SO I DID! Het was bloedje heet maar ik heb werkelijk heerlijk gelopen, van begin tot het einde. Ik liet iedereen aan me voorbij hollen, dronk onderweg rustig water, kneep een spons uit en ging toen in eigen tempo weer door. Met een glimlach van oor tot oor bereikte ik de finish. Hoera, ik heb mijn langzaamste tijd ooit neergezet maar ik was bij mezelf gebleven en….ik had zo nog een paar kilometer kunnen lopen!
Dat hardlopen voor iedereen andere persoonlijke prestaties oplevert, lees je hier!
http://blog.teamsmederij.nl/2013/05/24/over-de-streep/
Lekker aan het rennen?
Vanochtend tijdens het hardlopen kwam ik maar liefst 2 x een hardloper achter een kinderwagen tegen. De eerste was een moeder die haar baby (ik schat van een maand of 6) in de Bugaboo voor zich uit rolde terwijl ze over de stoepen holde. Twee kilometer verder kruiste ik een vader die al rennend zijn peuterdochter voor zich uit duwde.
Handig hoor, sport en oudertaken combineren. Als dat geen multitasken is! Alleen het viel me wel op dat moeder er ogenschijnlijk weinig plezier aan beleefde (ze liep met strakke blik gehaast voorbij zonder iets of iemand op te merken) terwijl vader juist ontspannen van zijn loopje en het mooie weer leek te genieten.
Het is natuurlijk veel te kort door de bocht, om op grond van deze waarneming te zeggen dat dit exemplarisch is voor zowel mannen als vrouwen. Daarmee doe ik beiden vreselijk te kort en het had zomaar precies andersom kunnen uitpakken. Maar ik denk wel dat het soms wijzer is te kiezen voor één ding en daar enorm van te genieten in plaats van alles onder hoge druk tegelijktijd willen doen en er geen enkele vreugde aan te beleven.
Een wijze uit het westen
Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life. Don’t be trapped by dogma, which is living with the results of other people’s thinking. Don’t let the noise of other’s opinions drown out your own inner voice. And most important, have the courage to follow your heart and intuition. They somehow already know what you truly want to become – Steve Jobs
foto: imgardace.com


![140529-De-gouden-regel[1]](https://i0.wp.com/blog.loesvanrosse.nl/wp-content/uploads/2014/06/140529-De-gouden-regel1-e1401969019210-1024x304.jpg)


