S.O.S. bij schuldgevoelens

Vijf tips bij Schuldgevoelens!

Vrouwen zijn kampioenen in zich schuldig voelen. Dat is geen nieuws. Maar dat is wel jammer, want schuldgevoelens zitten naar mijn idee meer in de weg dan dat ze goed doen. Natuurlijk, het kan dat je je volkomen terecht schuldig voelt over iets dat je anders had moeten doen. Een welgemeend ‘sorry’ volstaat dan meestal. Einde verhaal. Maar in het gros van de gevallen gaat het om een ander soort schuldgevoel. Vrouwen kunnen zich werkelijk over alles schuldig voelen, je kunt het zo gek niet bedenken of ze voelen zich er schuldig over (zie mijn eerdere blog).

In de meeste gevallen helpt het helemaal niemand dat jij je schuldig gaat zitten voelen, vooral jezelf niet, dus bij deze, stop ermee!

  1. Wees mild voor jezelf! Dit is misschien wel de allerbelangrijkste. Stop met jezelf te kwellen over dingen die je misschien (anders) zou moeten doen. Je kunt niet alles! Echt niet. Focus liever op de dingen die je wél doet. Moet je eens kijken wat jij allemaal voor elkaar krijgt!
  2. Het heilige ‘moeten’. Ik moet nog dit, ik zou eigenlijk nog dat….. knaag, knaag, daar is weer het schuldgevoel. Van wie moet het eigenlijk allemaal en moet het wel zo nodig? Vraag jezelf in alle eerlijkheid af of het wel echt ‘moet’.
  3. Prioriteiten stellen. Bedenk voor jezelf wat echt belangrijk voor je is en pas je activiteiten daar op aan. Zoals gezegd, je kunt nu eenmaal niet alles! Dus als jij het bijvoorbeeld belangrijk vindt om goed contact te hebben met de leraren en andere ouders op school, steek dan tijd in activiteiten op school en accepteer dat dit mogelijk ten koste gaat van een vergadering op je werk. Of andersom, als je graag betrokken wordt bij een project op je werk omdat het belangrijk is voor je professionele ontwikkeling, accepteer dan dat je extra oppas inschakelt om je aanwezigheid op werk te kunnen garanderen. Als je weet waarvoor je het doet, hoef je je niet schuldig te voelen. Eerder trots!
  4.  Schuldgevoel determinatie. Als je je schuldgevoel in je hoofd hoort praten, of in je maag voelt knagen (bij iedereen werkt dat anders), probeer dit dan te herkennen en daarna te erkennen. Oké, je voelt je dus schuldig op dit moment. So be it. Vraag jezelf vervolgens af of dit echt noodzakelijk is. Dient dit schuldgevoel een doel? Waarschijnlijk niet! Nou, laat het dan zo snel mogelijk weer los.
  5. Vergeef jezelf! Fouten maken we allemaal: daar hoef je niet de rest van je leven voor te boeten! En zo kom ik weer terug bij punt 1: wees vooral mild voor jezelf!

 

Tien x vrouwen & schuldgevoelens

Ik schreef er al eerder over. Schuldgevoelens en vrouwen, een veelvoorkomende combinatie. Vrouwen zijn er maar druk mee. Dat blijkt ook tijdens coachingstrajecten. Zomaar eens een greep uit de schuldgevoelens die de revue passeren in mijn praktijk. Misschien komen ze je bekend voor!

  1. Ik heb de kinderen de hele middag voor de televisie gezet zodat ik kon werken
  2. Ik moest alweer voor vijven weglopen uit een vergadering omdat ik anders te laat bij de opvang zou komen
  3. In sociaal opzicht schiet ik totaal tekort: met de meeste van mijn vrienden moet een hernieuwde kennismaking plaatsvinden
  4. Soms zou ik willen dat ik m’n been brak; dan hoef ik even niet meer mee te doen. Erg he?
  5. Kon ik wéér niet mee naar het museum met de klas van mijn dochter, terwijl ze het zo leuk zou vinden
  6. Ik heb nooit meer zin in seks, vind het vooral veel gedoe en daar voel ik me dan weer schuldig over
  7. Ik ben wel de stad in gegaan, maar ik kon er niet van genieten. Ik had steeds het gevoel dat ik thuis gemist werd of dat ik alles op de schouders van mijn man liet komen
  8. Ik kan me werkelijk niets meer herinneren van het eerste jaar met mijn kind: ik was alleen maar aan het overleven. Heb ik er wel genoeg van genoten?
  9. Ik heb weer niet de voedzame schijf-van-vijf maaltijd gekookt, maar gewoon een pizzaatje in de oven geduwd
  10. Ik vind het heel erg, maar ik wil graag dat andere moeders op het schoolplein me leuk vinden. Daardoor weegt hun oordeel (wat zullen ze van me vinden?) soms zwaarder dan het belang van mijn kind als ik beslissingen neem.

Omdat schuldgevoel een negatieve en weinig constructieve emotie is, kun je er maar beter zo snel mogelijk van af zien te komen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, dat begrijp ik heel goed. Maar je moet ergens beginnen. Een eenvoudige opdracht die ik daarom vaak meegeef is de volgende:

Iedere keer dat je bij jezelf schuldgevoelens signaleert, bedenk je onmiddellijk iets wat je heel erg goed hebt gedaan of waar je trots op bent. Simpeler kan haast niet maar je moet het wel doen! Je zult zien dat je er beter door gaat voelen en schuldgevoelens snel weer naar de achtergrond verdwijnen!

Binnenkort een uitgebreidere blog over wat te doen bij/tegen schuldgevoelens.

 

 

Je merkt gewoon helemaal niet dat je zwanger bent!

zwanger solliciteren

Ik sprak er pas op een feestje over met een fijne bekende. Het fenomeen dat je er tijdens je eerste zwangerschap prat op gaat dat er hé-le-maal niets aan je te merken valt! Jij gaat gewoon door alsof er niets aan de hand is. Vergaderingetje plannen aan het einde van de dag? Geen probleem hoor, ik ben wel zwanger maar niet ziek of zo. Duh! Die houding, die herinner ik me nog maar al te goed. Daar was ik trots op. Bij de tweede heb ik het ook nog geprobeerd, maar het lukte me minder, want ja, ik vond het eigenlijk best wel zwaar. En ik was ongelooflijk opgelucht dat de verloskundige 6 weken voor de uitgerekende datum – toen ik op mijn werk vlug-vlug-dat-klusje-klaar-ik-nog-wel-ff een ware race tegen de klok waggelde -, tegen me zei dat ik nu, stante pede moest stoppen met werken en aan mijn kind moest gaan denken. Opgelucht en verdrietig. Want het voelde toch of ik ergens steken liet vallen. Aan twee kanten eigenlijk. Naar het kindje in mijn buik. Had ik haar wel voldoende aandacht gegeven? Maar ook naar mijn werk toe. Een gevoel van falen. Bleek ik helaas niet die sterke berin die ik zo graag wilde zijn. Hadden ze tóch iets aan mij gemerkt!