Categorie: Uncategorized

Handjas

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

 

 

Ik had er eigenlijk nog nooit zo over nagedacht. Afgelopen herfst was ik in Londen bij vrienden. We wandelden door Regent Park, aten fish & chips (of course!) en bezochten het Albert & Victoria museum. Het restaurant van dit museum is een absolute aanrader kan ik je vertellen. Heerlijke koffie en fantastische baksels. Toen ik daar zo lekker mezelf te goed zat te doen aan chocoladetaart en een appel-kaneelmuffin, viel me opeens op wat er allemaal in en uit de jaszakken van de mannen om me heen kwam. Handschoenen en wanten, oké. Sleutels snap ik ook nog. Maar mutsen, (hele!) zaterdagbijlages, portemonnees, I-pads, mobiele telefoons, regencapes, labello’s…. “Dat past toch allemaal niet?!” riep ik verontrust toen vriend M. mij de inhoud van zijn linkerjaszak liet zien. Ja hoor dat paste prima. “Vergeet niet dat de jas van een man, de tas van een vrouw is” zei hij terwijl hij tevreden zijn tas aantrok.

Wisselgeld

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

We kennen elkaar best wel even. Nouja, kennen natuurlijk niet. We zijn buren. We weten van elkaar waar we boodschappen doen. NIET in dezelfde winkels, want we komen elkaar er nooit tegen. We weten wat we mooi vinden in de tuin. Op welke fietsen we rijden. Hoe vaak onze ouders langs komen. En ja, daar houdt het eigenlijk wel een beetje op. Maar….we vinden elkaar ook heel aardig. Altijd zwaaien we gedag. ‘Hoi, lekker weer he?’ op de eerste lentedag. ‘Gelukkig Nieuwjaar’ roepen we elkaar toe over straat en houden ons glas champagne omhoog. ‘Wat groeit ze hard’, over haar dochtertje die nu opeens begint te praten. Maar verder weten we eigenlijk niets van elkaar. Er zitten maar een paar muren tussen haar leven en het mijne. Gek idee.
Pas hadden we opeens een gesprek. Ik weet niet meer hoe het begon. We hingen over een tuinhekje, dat weet ik dan weer wel. Ik vertelde iets persoonlijks over mezelf. Zomaar, omdat het zo liep. En toen, als ware het wisselgeld, kreeg ik een persoonlijk verhaal terug. Zo gaat dat dus. En nu kennen we elkaar een beetje beter!

UIT die comfort zone; AAN dat creatieve brein!

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

Lenig denken – Technieken voor creatieve denkkracht, Rineke Rust, Sigrid van Iersel, Marenthe de Bruijne, 2010

Onlangs was ik bij de Nieuwe Energie in Leiden voor een workshop BLT. Daar waren ook Marenthe de Bruijne en Rineke Rust aanwezig. Tijdens de workshop vertelden ze over hun werk. Ze geven trainingen, workshops en creatieve sessies en hebben het bedrijf CreaSense opgericht. Aan de hand van nieuwe denktechnieken laten ze mensen in/en bedrijven de kracht van creatief denken ontdekken. Ze helpen problemen op een creatieve manier op te lossen. Het plezier spatte van de dames af. Dus ik werd steeds nieuwsgieriger hun methodes en technieken. En wat bleek? Rineke Rust en Marenthe de Bruijne hebben samen met Sigrid van Iersel een boek geschreven. Waarin het allemaal te lezen valt.

Het boek straalt één en al beweging en creativiteit uit. De hoofdstukken hebben namen als ‘Warming up’, ‘Radslag’, ‘Pirouette’ en ‘Losgaan’. De teksten zijn rijkelijk voorzien van grappige illustraties en zijn gedrukt op verschillende kleuren papier. Theorie wordt afgewisseld met voorbeelden, maar vooral met veel oefeningen en opdrachten. Je kunt meteen in hoofdstuk 1 – wat zeg ik?! Op pagina 16 (na inleiding en voorwoord) – aan de slag! Hoewel je behoorlijk aan het werk wordt gezet, staan er tussendoor relativerende en geruststellende opmerkingen als ‘Hou het luchtig’ en ‘Begin gewoon, wees niet bang’. En als lezer kom je gaandeweg tal van mooie quotes tegen, van de groten en groteren des aardes. Kortom: een leuk en uitnodigend boek voor een ieder die (meer) creativiteit uit zichzelf of zijn werk wil halen.

Check de website van CreaSense voor meer informatie over de trainingen en workshops.

Eigenwijs…

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

 Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen, leren positief te denken. Hoewel deze kaartjes bedoelt zijn voor kinderen vanaf 6 jaar, zijn ze ook hartstikke leuk voor de Grote Mensch. Trek (alleen of bijvoorbeeld samen met je kind) je persoonlijke Eigenwijsje voor dat moment, maak er je motto van voor die dag of die week. De korte krachtige boodschap werkt als steun in de rug en vergroot je zelfvertrouwen.

ICT en zo

Gepubliceerd op door Een reactie plaatsen

Het was bij zomaar een Nederlandse gemeente. Maandagochtend, de vergaderzaal. Er zaten vier ICT-mannen en één vrouw. Die vrouw was ik. ‘Pas op, ik heb een druipertje’ kwam de huis-ICT-er binnen terwijl hij een lekkend bekertje water op tafel zette. “Getver” zei ik vanuit mijn GROTE tenen. De heren keken me verrast aan. Wat heeft zij nou opeens? Terwijl ik me afvroeg of ik het allemaal wel goed begrepen had rende ik gauw naar de koffieautomaat voor wat houvast. Terug aan de vergadertafel ontspon zich een bijzonder gesprek. We hadden een excel-sheet op papier met daarin allerlei computerapplicaties. En nou moest ik aangeven welke applicaties ik dacht nodig te hebben in mijn werk. Het gesprek had een hoog abstractie niveau zal ik maar zeggen. Gelukkig zat de aardigste ICT-er ever naast mij. Ook een huis-ICT-er. ‘Kun je het nog volgen Loes?’ vroeg hij af en toe. Dat vond ik heel ondersteunend. Schuin tegenover mij zat een externe ICT-er. Het was een vlezige man uit Brabant. Hij deed vreselijk zijn best. Hij had het warm en pakte steeds zijn zakdoek om zijn hoofd af te vegen. ‘Marloes, misschien kun jij even zeggen of dit klopt’. ‘Marloes, heb je regel 9 gezien?’ ‘Marloes…..’ Ik onderbrak hem nu toch. ‘Het maakt helemaal niet uit hoor, maar ik heet Loes’ zei ik heel vriendelijk. ‘Oh. Oh. Nou da hak helemaal nie gehoord! Nouja, haha, ut luistert!!’ Hij schaterde het uit tegen zijn buurman, de andere externe ICT-er.