Over eenpotig voedsel en vette vis

Het valt allemaal niet mee. Vind ik persoonlijk. Waar doe je nou goed aan? Er is altijd goed, beter, best. Hoe houd je het een beetje leuk?

Ik heb het over eten. Het kwam al eerder voorbij in een blog. Als ouder wil je uiteraard niets dan het beste voor je kind. Dus zodra je kinderen vast voedsel tot zich mogen nemen (bij mijn eerste kind was dit met 4 maanden, bij mijn tweede bij 6 maanden; niets zo veranderlijk als het consultatiebureau) bekijk je de opties. En tja, dan ben je eigenlijk meteen verloren. Want er is zo ON-GE-LOOF-LIJK veel informatie over gezonde voeding. En er zijn zo ON-GE-LOOF-LIJK veel meningen en overtuigingen over voeding, dat je al gauw de draad kwijt bent. En als die meningen en overtuigingen nou allemaal kaarsrecht op één lijn zaten, maar dat is dan weer niet zo natuurlijk. Dus. Gaat mijn grote voorkeur uit naar eenvoudige theorieën. Die ik makkelijk tot mij kan nemen en praktiseren in het dagelijks leven. Dat geeft me tenminste een goed gevoel (= belangrijk!).

Het boek Echt eten, een handleiding van Micheal Pollan past in mijn straatje. Geen ellenlange wetenschappelijk onderbouwde (juk) theorieen. Leuke lay-out: links een eenvoudige tekening van een fruit, groente of wat dan ook voor voedsel. De rechterpagina bevat een ‘weetje’, al dan niet met toelichting. Bijvoorbeeld een beknopte uitleg waarom kleine vette vissen zo goed voor ons zijn, afgesloten met een oud Hollansch spreekwoord ‘Haring in het land, dokters aan de kant’. Of, andere wijsheid. ‘Iets eten wat op één poot staat (paddenstoelen en planten) is beter dan iets wat op twee poten staat (gevogelte), wat weer beter is dan iets eten dat op vier poten staat (koeien, varkens en andere zoodieren). Kijk, dat beklijft. Daar kan ik wat mee.

Of, als je écht heel weinig tijd hebt, lees de samenvatting op de achterflap: Eet echt eten. Niet te veel. Vooral planten.

Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan – Karin Ramaker

Soms is leven met pieken en dalen en leren van de dalen zodat je kunt pieken. Succes is op je bek gaan en weer opstaan, ervan leren en doen wat je wilt doen. Iedereen heeft valpartijen en struikelmoment, maar weinigen durven ervoor uit te komen. Jammer, want het helpt als je weet dat je niet de enige bent en dat je echt wat aan kunt doen.

Deze tekst lees ik op de achterkant van het boek. Ik heb er al regelmatig over gelezen op Twitter en de woorden spreken me aan. Ik denk dat Karin gelijk heeft! Het is echt een werkboek. Je moet pen (geen potloot!), markeerstift, lijm, schaar en fototoestel (mobiel) in de aanslag hebben en gewoon aan de slag gaan! Het is een levendig boek; mooie quotes vullen de bladzijdes paginagroot.

Daar tussendoor een heleboel opdrachten die je huppekee terplekke gaat uitvoeren. Beantwoort vragen als ‘hoe omschrijf je geluk’ en ‘wat is jouw grootste strubbeling (geweest)?’. Bedenk wat jouw lijflied is of zou kunnen zijn. Ga na bij jezelf wanneer jouw valmomenten op de loer liggen. Karin heeft vijf mannen en vrouwen gevonden die meeschreven aan het boek. Je komt ze regelmatig tegen in het boek. Ze vertellen hoe zij vallen en weer opkrabbelen en illustreren daarmee dat je niet de enige bent die af en toe worstelt.
Vallen en opstaan hoort er gewoon bij. Door met dit boek aan de slag te gaan – lekker kliederen en krabbelen op de pagina’s is het advies! – krijg je meer inzicht in jouw valmomenten en vooral ook in jouw eigen veerkracht. Of, zoals Karin het noemt, KEERKRACHT!

Karin Ramaker is creatief ondernemer. Ongeveer een jaar geleden volgde ik bij haar een workshop bloggen. Voor meer informatie verwijs ik graag naar haar website

(S)topvrouw! – Het glibberige pad naar de bestuurskamer, Carolien Bijen

 

Hoe wordt je een topvrouw en geen stopvrouw? Las ik het afgelopen jaar regelmatig op Twitter. Er werd gerefereerd naar dit boek van Carolien Bijen.

Ik moet bekennen dat ik het wel eens lastig vind, de discussies over vrouw & werk. Het is fantastisch dat er veel over gesproken en geschreven wordt in de media. Vaak gaat het over het opmerkelijke feit dat de Nederlandse hoogopgeleide vrouw massaal stopt, of haar carrière on hold zet op het moment dat er kinderen in zicht komen. Zo worden topvrouwen stopvrouwen. Ik volg de discussies graag. Het is mijn vak, mijn onderwerp. Maar het valt me op dat tijdschriften – in een poging vrouwen te inspireren – regelmatig big time TOP vrouwen interviewen. Bij wijze van voorbeeld. Vrouwen die het écht dubbel en dwars gemaakt hebben; die CEO zijn bij grote internationals, directeur van een dagblad of uitzendbureau of die in hun eentje een miljoenenbedrijf uit de grond hebben getrokken. Super interessant. Maar ook wel heel imponerend. De moed zou je zomaar in de schoenen kunnen zinken. Als ik naar mezelf kijk, is dat voor mij soms een brug te ver. Eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, ben ik vooral benieuwd hoe vrouwen het in het middenkader rooiden. Hoe een (senior) beleidsmedewerker bij pak m beet het ministerie van OCW haar verantwoordelijke en drukke baan combineert met haar gezin, haar sociale leven, haar huishouden en een bezoek aan de sportschool. Of hoe een alleenstaande moeder het voor elkaar krijgt een op haar lijf geschreven baan vorm te geven. Ik constateer eenzelfde behoefte bij de vrouwen die ik coach. Gewoon omdat het wat dichter bij staat.
Toch was ik behoorlijk benieuwd naar het boek (S)topvrouw! van Carolien Bijen. Zij is oprichtster van &Samhoud women en ontving vele enthousiaste reacties op het boek. Deze zijn wat mij betreft volkomen terecht. Ik vind het een prachtig werk, dat het midden houdt tussen een glossy en een boek. Heel fijn om door te bladeren als je even een paar minuutjes over hebt. Nog boeiender om je er echt in te verdiepen, als je meer tijd hebt. Naast mooie interviews met topvrouwen, een aantrekkelijke vormgeving en afwisselende opmaak. Er is veel te zien! Tussendoor een heleboel feiten, tips en aanwijzingen. Lekker praktisch, daar kun je wat mee! Een grondige analyse van de huidige situatie loopt als een rode draad door het boek. Kortom, ik vind het een fijn boek!

Voor mij blijft ‘topvrouwschap’ niet alleen afhangen van een toppositie op de werkvloer. Dit gezegd hebbende kan dit boek van harte aanraden aan iedere vrouw die zichzelf en haar positie op de arbeidsmarkt onder de loep wil nemen en die geïnteresseerd is in man/vrouw verhoudingen. Hoewel er ook hier een heleboel big time topvrouwen instaan, is de moed me nergens in de schoenen gezakt! Integendeel.

Vrouwen met grote voeten

Ja, ik vind het interessant! Het boeit me zelfs mateloos. Ik vind het zelf ook wel eens gek. Waarom toch die interesse, vraag ik me dan af. Ik heb het over mannen en vrouwen. Over de verschillende seksen. Over Mars en over Venus. Over de apenrots en Jane in de Jungle.
In mijn vorige baan hield ik me er ook al mee bezig, alleen toen had ‘het’ de naam gender. Dat was nou eenmaal zo. En daar werd ook altijd over gediscussieerd, want wat is dat nou voor term. Vaak stokte de discussie daar. Maar goed, het was mijn werk dus ik tilde de discussie als het even kon, over dit heikele punt heen en zette door. Gender it was! Nog weer eerder, werkte ik als beveiligingsmedewerker op Schiphol. Ik moest passagiers fouilleren voor ze het vliegtuig instapten. Daar sprak men over ‘mannetjes’ en ‘vrouwtjes’. Want een mannetje fouilleert een mannetje en een vrouwtje fouilleert een vrouwtje. Zo was dat. Door de jaren heen heb ik mezelf op dit punt geanalyseerd en ik denk dat ik een paar voorzichtige conclusies kan trekken waarom ik dit onderwerp zo leuk blijf vinden:
1. iedereen zegt er wel eens wat over
2. iedereen heeft er een mening over
3. iedereen voelt zich aangesproken, op wat voor manier dan ook
4. iedereen is erbij betrokken
En eigenlijk is het heel logisch: iedereen is óf man, óf vrouw! Kom maar eens met een ander maatschappelijk onderwerp dat werkelijk íedereen betreft.

Ik krijg er dus nooit genoeg van. Daarom ben ik heel benieuwd naar het boek Trouw nooit een vrouw met grote voeten. Wereldwijsheden over vrouwen, geschreven door Mineke Schippers, hoogleraar interculturele literatuurwetenschappen. In dit boek staan vijftienduizend spreekwoorden over (het verschil tussen) mannen en vrouwen verzameld. Net wat voor mij!

 

gezien op de Coachingskalender 2011 @ Uitgeverij Nelissen & Lingsma/ A. Boers 2010

‘Ontspan!!!’

 

Ontspan? Nou dat ik soms makkelijker gezegd dan gedaan. Natuurlijk, iedereen weet dat ont-spannen belangrijk is en goed voor je. Maar als het je niet lukt zou je jezelf zomaar in de stress kunnen werken ómdat het niet lukt. En dat moeten we niet hebben. Dus, ik ben er atlijd voor alle hulpmiddelen in te zetten die er voorhande zijn en vooral ook – belangrijk! – die je aanspreken. De één ontspant door te koken, de ander door naar de sauna te gaan. Wat ontspant jou? Misschien zijn dit leuke boekjes om in huis te halen. Ze zijn voor kinderen geschreven. Lees een verhaaltje aan het einde van de dag voor het slapen gaan. Resultaat: grote staat van ontspanning. En – prettige bijwerking – ik ontspan er zelf ook altijd helemaal van!